Kanały wentylacyjne przy rekuperacji należy zaplanować razem z układem budynku, przed wykonaniem stropów i zabudów. Projekt określa miejsce centrali, trasy przewodów, nawiewy, wywiewy oraz drogę przepływu powietrza między pomieszczeniami. Przewody prowadzi się możliwie krótko, bez ciasnych łuków i kolizji z innymi instalacjami. Kanały w przestrzeniach nieogrzewanych wymagają izolacji, a instalacja po montażu wymaga regulacji.
Jak zaplanować rekuperację i kanały wentylacyjne?
Rekuperacja działa prawidłowo wtedy, gdy układ kanałów jest zaprojektowany razem z rzutem budynku, a nie dopiero po wykonaniu stropów. W ANTERM zaczynamy od analizy układu pomieszczeń, przeznaczenia domu oraz możliwości poprowadzenia instalacji bez niepotrzebnych obejść.
Dobrze zaplanowana rekuperacja zapewnia wymianę powietrza w każdym wymagającym tego pomieszczeniu, bez przeciągów i nadmiernego hałasu. Projekt powinien wskazywać miejsce centrali, przebieg przewodów, punkty nawiewu i wywiewu oraz sposób regulacji całego systemu.
Od czego zacząć projekt instalacji wentylacyjnej?
Projekt należy rozpocząć od podziału pomieszczeń na nawiewne, wywiewne i komunikacyjne. Powietrze nawiewa się zwykle do strefy dziennej oraz sypialni, a usuwa z kuchni, łazienek, pralni, garderób i innych miejsc, gdzie zbiera się wilgoć lub zapachy.
Między tymi strefami musi pozostać swobodna droga przepływu powietrza przez dom. Oznacza to odpowiednie podcięcia drzwi, kratki transferowe albo inne rozwiązania, które nie blokują obiegu pomiędzy nawiewem a wywiewem.
Na etapie koncepcji trzeba też ustalić lokalizację centrali wentylacyjnej. Rekuperator powinien mieć dostęp serwisowy, możliwość odprowadzenia skroplin oraz trasę kanałów, która nie będzie kolidować z konstrukcją, instalacją elektryczną i hydrauliką.
Jak prowadzić kanały przy rekuperacji w domu?
Kanały przy rekuperacji prowadzi się możliwie krótko, prosto i symetrycznie względem obsługiwanych pomieszczeń. Każde zbędne załamanie zwiększa opory przepływu, dlatego rozbudowane trasy trzeba ograniczać już podczas projektowania.
Najczęściej przewody ukrywa się w przestrzeni sufitu podwieszanego, w warstwie izolacji stropu albo w przygotowanych szachtach instalacyjnych. Pozostawienie miejsca na kanały przed wykonaniem zabudów pozwala uniknąć późniejszych kompromisów w wysokości pomieszczeń.
-
Przewody nawiewne i wywiewne należy prowadzić oddzielnie, aby powietrze zużyte nie mieszało się z nawiewanym. Obie instalacje powinny być opisane na projekcie, dzięki czemu montaż i późniejsza regulacja są znacznie prostsze.
-
Odcinki biegnące przez nieogrzewane przestrzenie wymagają właściwej izolacji. Chroni ona instalację przed wykraplaniem wilgoci oraz ogranicza straty ciepła podczas pracy rekuperacji.
-
Unika się przypadkowego ściskania przewodów i ciasnych łuków. Kanał zachowuje swoje parametry tylko wtedy, gdy jest zamontowany zgodnie z przeznaczeniem i nie ma ograniczonego przekroju.
Gdzie umieścić anemostaty nawiewne i wywiewne?
Anemostaty powinny rozprowadzać powietrze po całym pomieszczeniu, a nie kierować strumień bezpośrednio na łóżko, sofę czy stół. W sypialniach nawiew planuje się tak, aby powietrze miało drogę do drzwi, natomiast wywiew pozostaje poza strefą odpoczynku.
W kuchni wywiew instalacji wentylacyjnej nie zastępuje okapu kuchennego. Okap pracujący z wyrzutem na zewnątrz może zaburzać bilans rekuperacji, dlatego jego sposób działania trzeba ustalić przed wyborem centrali i rozprowadzeniem kanałów.
W łazienkach oraz pralniach punkty wywiewne umieszcza się tam, gdzie najłatwiej przejąć wilgotne powietrze. Nie należy zasłaniać anemostatów zabudową, meblami ani dekoracjami, ponieważ utrudnia to regulację i czyszczenie instalacji.
Jak przygotować montaż i późniejszy serwis?
Przed montażem trzeba skoordynować rekuperację z konstrukcją dachu, stropami, oświetleniem oraz instalacjami wodnymi i elektrycznymi. Szczególnej uwagi wymagają przejścia przez przegrody, miejsce dla czerpni i wyrzutni oraz odpływ skroplin z centrali.
Po zakończeniu prac instalacja wymaga uruchomienia i wyregulowania przepływów w poszczególnych pomieszczeniach. Regularna wymiana filtrów, kontrola odpływu skroplin i czyszczenie kanałów wtedy, gdy wskazuje na to stan instalacji, pomagają utrzymać sprawną pracę systemu.
Projekt rekuperacji powinien uwzględniać nie tylko obecny układ domu, lecz także dostęp do urządzeń po wykończeniu wnętrz. Przy planowaniu tras kanałów i doborze elementów instalacji wsparcia może udzielić ANTERM, łącząc projekt wentylacji z pozostałymi instalacjami budynku.
Przeczytaj także: Rekuperacja w domu jednorodzinnym: jak zaplanować system wentylacji mechanicznej?
Najczęściej zadawane pytania
Czy projekt rekuperacji trzeba wykonać przed budową stropu?
Tak, projekt najlepiej przygotować przed wykonaniem stropów, dachu i zabudów z płyt g-k. Pozwala to zaplanować przejścia, szachty oraz miejsce na kanały bez obniżania sufitów i kosztownych przeróbek.
Ile miejsca trzeba zostawić na kanały wentylacyjne?
Potrzebna przestrzeń zależy od średnic przewodów, izolacji oraz liczby tras w danym miejscu. Konkretne wymiary powinien określać projekt, zwłaszcza nad korytarzami, w sufitach podwieszanych i szachtach instalacyjnych.
Czy kanały rekuperacji można prowadzić na poddaszu nieogrzewanym?
Można, ale przewody muszą być właściwie zaizolowane, aby ograniczyć straty ciepła i ryzyko kondensacji pary wodnej. Warto też zapewnić trwałe podparcie kanałów oraz dostęp do elementów wymagających kontroli.
Czy okap kuchenny można podłączyć do rekuperacji?
Nie należy podłączać standardowego okapu do kanałów rekuperacji, ponieważ tłuszcz i duży chwilowy wydatek powietrza mogą zakłócić pracę instalacji. Sposób działania okapu trzeba ustalić na etapie projektu, najczęściej wybierając model z filtrem pochłaniającym lub osobny wyrzut.
Kiedy wykonuje się regulację instalacji rekuperacji?
Regulację wykonuje się po zakończeniu montażu instalacji i uruchomieniu centrali, gdy wszystkie anemostaty są już dostępne. Pomiary pozwalają ustawić zaprojektowane przepływy powietrza w poszczególnych pomieszczeniach oraz ograniczyć hałas.
